Hoe we een zonsondergang schilderen die nooit twee keer hetzelfde is
Elk eiland in Aurvane wordt met de hand geschilderd, maar het licht dat erop valt niet. Zo komen de twee samen.
Door Mira Okonedo · Kunst en animatie
Vroeg stelden we een regel op: niets in Aurvane wordt verlicht door een textuur. Elk eiland is vlak geschilderd, in drie of vier tinten, en de sfeer komt volledig uit de lucht.
Drie kleur lagen
Elke scène is opgebouwd uit dezelfde drie ingrediënten:
- Een luchtverloop dat de tijd van de dag volgt, van diep nachtelijk blauw tot oranje van smeulende kooltjes.
- Geschilderde silhouetten van eilanden, torens en bergruggen, gestapeld op afstand.
- Mistlagen tussen de lagen, getint door de lucht, zodat vormen er geleidelijk in vervagen.
Omdat de mist zijn kleur van de lucht krijgt, verandert een enkele aanpassing van de zon de hele wereld in één keer. Eén schuifregelaar, en de archipel gaat van hoopvol naar spookachtig.
Waarom het nooit hetzelfde is
De zon in Aurvane beweegt langzaam door het hele spel, en de eilanden drijven op de wind. Dezelfde toren wordt nooit twee keer onder hetzelfde licht gezien, wat de beste manierwijzer bleek: spelers herinneren zich wanneer ze ergens waren, niet alleen waar.
We stopten met het schilderen van plaatsen en begonnen momenten te schilderen.
Wat volgt
De volgende keer zal onze geluidstechnicus uitleggen waarom de lantaarn op elk eiland in een andere toonsoort zoemt. Spoiler: het komt door de bellen.